Ik had mijn vrouw bij onze eerste ontmoeting nog zo gewaarschuwd: ‘ik ben een muziekfreak’. Een jaar later bekende ze aarzelend, dat ze destijds alleen gedacht had dat die jongen blijkbaar van muziek moest houden. Nu er binnen een jaar een stuk of 20 bands bij ons gelogeerd hadden en ik haar had meegesleurd naar de uithoeken van de Berlijnse kraakscene om een obscuur lawaaierig Noorse band te zien, realiseerde ze pas wat die woorden hadden ingehouden. Tijdens onze huwelijksreis in Zuid-Korea, moest ik mijn honger stillen door in de stromende regen naar ‘The Busan Punk day’ te gaan.
En ik heb het van niemand vreemd. Mijn grote inspirator, John Peel, hoorde ik voor het eerst op de radio in het programma van Jan Douwe Kroeske. Hierin kreeg hij een klein kwartiertje zendtijd, waarin hij als een bezetene orakelde over 3 of 4 obscure platen. Het betrof hier ook niet zo maar een release: dit was de allerbeste-hemelbestormende- legendarische-unieke muziek die er ooit gemaakt was. Iedere plaat was in zijn ogen een instant klassieker, zelfs de 60e drol die Mark E Smith met (een alweer vernieuwde) The Fall gemaakt had. Terwijl ‘Bogshed’ de tenen bij mijn vrienden deden krommen, geloofde John Peel heilig, dat er iemand in het Engelse koningshuis naar deze hemelse band moest luisteren. Het leverde tal van cassettebandjes op, hoesjes volgeschreven met fonetisch gespelde namen. The Wedding Present, Buy of the Bar en Big Flame, zij verrijkten mijn leven. Ik werd definitief gepakt door muziek en ik hoor nu nog mijn ouders zeggen dat ik deze fase over een jaar of tien wel ontgroeid zou zijn. Tot aan zijn dood in 2004, 65 jaar oud, bleef hij met kinderlijke enthousiasme de nieuwe generatie indie-bands bij de BBC aankondigen. Mijn held……
Bij deze John Peels lijflied: Teenage Kicks van The Undertones….De beste punk single ooit gemaakt (of was het Fast Cars van The Buzzcocks of toch iets van The Fall…John??…John??….
The Fall:
Grote ontbrekende band in de platenkast is the Fall. Inmiddels 80 platen verder en er staat maar 1cd en een tribute in de kast. The Fall was niet mijn cup of tea. Maar Legendarisch zijn de verhalen rondom de band. Jeffrey Lewis maakte ooit een hylarische low budget videoclip over the Legend of the Fall.
Lees ook de fraaie biografie op Wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Fall_(band)
Spotifette estafette stokje:
Ik geef mijn stokje door aan Nicolai van Beep! Beep! Back up the Truck, een indie-label uit Utrecht. Dit jaar verschenen op hun label twee platen die ik zeer vaak gedraaid heb: Het Gloren en The Black Atlantic. Hun businessmodel sluit meer aan in deze tijd. De releases zijn gratis te downloaden of als hardcopy op vinyl en cd te koop. De releases worden heel mooi verzorgd! Ik ben benieuwd waar ze in 2011 mee gaan komen.
oh ja helaas moet er ook eennummer uit. Against me! gaat eruit. Ene punk nummer voor het andere.
Wilbertjan
