Ik liep 2 kilometer over een bedrijfsterrein in Gilze, op weg naar een man en een machine voor een stukje in Intermediair, en omdat het terrein saai en de weg lang was checkte ik mijn mail (mijn beste vriend, die iPhone). Er was een mail van Guuz, met wie ik tijdens mijn bestaan als freelance journalist de stukjes voor de Revu regelde en op wiens tattoo ik stiekem een beetje jaloers ben. Niet omdat ik ook een tatoeage van Serge Gainsbourg op mijn arm wil, maar omdat ik soms wel een beetje een tatoeage wil. Ik ben alleen bang dat ik hem zat word en ik kan niet kiezen wat het zou moeten afbeelden. En waar hij zou moeten komen.
Guuz vroeg of ik zijn Spotifette-stokje wilde aanpakken en hoewel mijn eerste reactie ‘Leuk!’ was, was mijn tweede ‘Oooooh maar shit, welk nummer moet ik dan in godsnaam kiezen??’. Want keuzestress, I have it. Maar goed, het lukt me om elke maand een popcolumn te schrijven voor de UitKrant, dus dit moest ook lukken.
Om de keuzestress – ik ben zo iemand die 5 minuten voor het schap met toetjes kan staan – te omzeilen, bedacht ik een truc: ik zou gaan voor het allereerste nummer dat ik ooit op Spotify kreeg doorgestuurd. Mits dat een geschikte was. Geweldig trouwens, die muziekjes-doorstuur-functie. Ik ben een fanatieke muziekdeler en ik ontvang bijna dagelijks parels in mijn inbox. Het heeft iets liefs om zonder een woord te wisselen een nummer te delen. Puur de muziek die voor zich spreekt. Dat je er sinds een tijdje een bericht bij kunt zetten, vind ik dan ook enorm zonde. Die boodschappen als ‘Dit vind jij leuk!’ verpesten heel het subtiele liedjes-doorstuur-spel.
Maar goed, je wacht natuurlijk op mijn bijdrage. Gelukkig vond ik het eerste nummer dat ik op Spotify ontving – van een vriend die me overlaad met electronische pracht – wel geschikt, anders had ik alsnog een keuzeprobleem gehad. Het gaat om ‘Remember love‘ van Nôze. Een akelig vrolijk nummer waar jullie waarschijnlijk van zullen gruwelen.
Maar juist om dat akelig vrolijke vind ik het geschikt, want ik vond het tijd voor wat blijheid in de Spotifette-lijst. Die staat mij nu te vol met zwaar op de hante klanken die me de lust in het leven haast ontnemen. Zoals ‘Straight to your heart’ van Loop dat ik er dan ook uitgooi (ik overdrijf hoor, ik kan het best waarderen. Maar ik moet iets kiezen…).
Ik vind het ook tijd voor meer vrouwen in de Spotifette estafette, daarom geef ik de stok door aan Fiona Fortuin: voormalig muziek journalist bij 3voor12. Maar vooral een ’spontane meid met groene ogen’, zoals ze zichzelf treffend omschrijft in haar Twitter bio. En die trouwens ook tatoeages heeft, waar ik stiekem dus een beetje jaloers op ben.
[...] dan hier dat blog: Over liefde, blijheid [...]