Get Well Soon – 5 Steps / 7 Swords

De laatste paar Spotifette-stukjes waren van bijdragers die zich in de eerste alinea haastten te melden dat ze geen ‘fulltime muziekjournalist’ zijn. Dat lijkt me dan een goede ontwikkeling, want zowel Bart Nijman als Harm de Kleine deed een toevoeging waar ik me prima in kan vinden. Dat coveralbum van Micah P. Hinson is bijzonder en Bart wijdt nog even uit over Pink Floyd; altijd welkom. Harm, tja, The National, beter wordt het niet. (Je zou dus ook kunnen zeggen dat hij het gras voor mijn voeten wegmaait aangaande de playlist, maar dat neem ik hem allerminst kwalijk.)

Ik introduceer mezelf even: Peter Zantingh, óók al geen fulltime muziekjournalist. Wel af en toe vol liefhebberij schrijvend voor 8WEEKLY en Harm’s Apply Some Pressure en deze week afstuderend student Digitale Communicatie. Ondertussen is er nog mijn weblog, waar ik dus een veel te ambiteus project begonnen ben dat nu al als het zwaard van Damocles boven mijn hoofd hangt. Wie er op het affiche van mijn droomfestival zouden staan: The National, Elbow, The Low Anthem, Sigur Rós, Get Well Soon, The Frames en Sufjan Stevens. En als ze tijd hebben in hun drukke schema van niet meer actief of in leven zijn: The Beatles, Nick Drake en Red House Painters.

Eigenlijk had ik al eerder verwacht het stokje in mijn handen te krijgen, met name toen goede vriend Harm Groustra het kleinood in bezit had. Hij en ik zitten regelmatig bij elkaar op de bank, maar hij hield zich stil. Ik zag in die week wel dikwijls dat hij een moeilijk gesprek wilde beginnen, maar dan hield hij zich op het laatste moment in. Uiteindelijk ging het, toen ik even niet keek, naar Tjeerd van Erve. Goed, het zij hem vergeven. Harm zei eens tegen me dat hij popjournalist bij OOR wilde worden en in minder dan een jaar was hij het. Bullets have left guns slower. Rekening mee houden dus, met die Groustra.

Genoeg lof, want ik heb me ook een beetje boos gemaakt. De keuze voor The National was namelijk, volgens heren die eerder hun bijdrage leverden, bijkans de ondergang van het project. ‘Nu kan Spotifette overgaan in de top-40’ en zijn we het tijdperk van de ‘bijzondere en innovatieve acts’ voorbij. Ja, de keuze voor The National is zelfs ‘ziek’. Oef, daar botst dit sociaal gestartte project blijkbaar op tegen de grenzen van het elitair toelaatbare. Discussie over muziek is goed (en soms is er zelfs niets leuker), maar zó hautain en denigrerend de passioneel ondersteunde keuze van een mede-bijdrager neersabelen, dat raakte mij wel aardig in de ballen. Ojee, Spotifette is van het volk! Vergeef ons, échte kenners, want wij liefhebbers weten niet wat we doen!

Goed, die playlist.

Ik kies voor Get Well Soon. Een band met een lelijke bandnaam en een lelijke frontman en dan komen ze ook nog eens uit Duitsland. Maar de muziek is groots en ook in thema’s en teksten niet bang de omvangrijke onderwerpen bij de hoorns te vatten. De twee conceptalbums barsten uit hun voegen van alle bombarie. Daar zou je gemakkelijk over kunnen vallen, ware het niet dat het zo verdomd goed klinkt. Wat mij betreft het ultieme bewijsstuk: ‘5 Steps / 7 Swords’. Hop, die sleep ik naar de playlist.

Dan de afvaller: dat is Oceans On Hold van Sickoakes, toegevoegd door Patrick Uiterweerd. Post-rock kan bij mij een aardig potje breken, maar dit stuk slaagt er wat mij betreft niet in het genre goed te vertegenwoordigen. Bovendien zet het met een speelduur van ruim tien minuten de playlist te lang op het verkeerde spoor.

Dan wil ik ook nog even gezegd hebben dat de bijdrages van Edwin van Dalen (Coldcut & Hextatic) en Atze de Vrieze (Dimlite) me wel positief verrast hebben.

Het stokje. Dat gaat naar Norbert Pek, (muziek)journalist bij Nieuwe Revu en Tivoli-dj. Ik sta regelmatig bij concerten waar hij vooraf staat te dj’en en dat lijkt het alsof ik mijn eigen Last.fm-radio aangezet heb. Die vertrouw ik het stokje dus wel toe. There you go Norbert, hollen maar met dat ding.

Peter Zantingh

Advertisement